به یاد داری روزی را که گرم از حضورمان برف های

سرد تنهایی را ذوب نمودیم؟

به یاد دارم روزی را که در کنار یکدیگر دستانمان را

به باد سپردیم و کوچه های

دیگر تپش ثانیه های تنهایی آزارم نمیدهد زیرا که

 من تو را درتارو پود حریر وجود خود

 
یافته ام.

غروب روزهای دلتنگی دمی حافظ را در آغوش

میگرم و به یاد تمام غزلهایی

اکنون بی حضورت قناری خانه خاموش شده و

سپیدار باغچه پژمرده تر از هر

 
سپری میکنم.  

براي من خيلي جالبه كه همه ي كساني كه توي اين

 دنيا زندگي مي كنن براي خودشون يه ماجراي عشقي

 دارن.يعني توي اين دنياي بزرگ با اين همه ادم جور

 واجور ... هر مردي عاشق يه زن و هر زني عاشق يه

 مرده و اين دو فقط به هم عشق مي ورزند و زيباترو

 بهتر  از دلدارشون هيچ كسي رو پيدا نمي كنن و نهايت

 ارزوشون اينه كه يه روزي بتونن با هم باشن و با هم

 زندگي بكنن.واقعا" حكمت خدا و خواستش بالاتر از

 اونچه هست كه در تصور ما مي گنجه ."اينطور نيست؟

دلم برای تنهایی میسوزد چرا هیچکس اورا دوست ندارد.

مگر او چه گناهی کرده که تنها شده؟

جرم تنهایی چیست که هیچکس او را نمیخواهد؟

دیشب تنهایی از اتاقم گذشت دنبالش دویدم ولی او رفته بود.

تنهای تنها نیمه شب او را مرده کنار حوض خانه پیدا کردم.از گریه

 چشمانش قرمز بود.

برایش گریستم اخر او از تنهایی مرده بود.

تنهایی مرد و من تنها شدم.

تو اونجا و من اينجا

امان از درد دوري

من ماندم و روياها نه شوق و نه سروري

امان از درد دوري

دور از تو من ندارم

نه شور و نه غروري

آه اي خداي عالم تا كي غم صبوري

امان از درد دوري

هجرت اجباري اگه ازتو جدا كرده منو

خيال نكن كه لحظه اي عشقت رها كرده منو

همش به خود اميد ميدم به جسم دل نويد ميدم

ميگم تموم شد حادثه فصل رهايي ميرسه

امان،امان،امان از دست دوري

دور از تو ناله ي غمت در دل من شكفته

اشكام غمامو به همه،دونه به دونه گفته

خدا ميدونه بي تو من يه روز خوش نديدم

گريه كرده هركسي كه قصه امو شنيده

امان،امان،امان از درد دوري

الهی! 

 کار آنکس کند که تواند، 

عطا آنکس بخشد که دارد....  

پس بنده چه تواند و چه دارد؟  

الهی!  

 ادای شکر تو را هیچ زبان نیست  

و دریای فضل تو را هیچ کران نیست... 

 و سرّ حقیقت تو بر هیچکس عیان نیست... 

 هدایت کن بر ما رهی که بهتر از آن نیست  

الهی! 

هر که ترا شناسد کار او باریک است 

 و هر که ترا نشناسد راه او تاریک

 تو را شناختن از تو رستن است..

و به تو پیوستن از خود گذشتن است

چقدر سخته

 تو چشمای کسی که تموم عشقت رو ازت دزدید

 و به جاش

 یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد

 نگاه کنی

 به جای این که لبریز کینه و نفرت بشی

  حس کنی که هنوزم دوستش داری

چقدر سخته

 دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی

که یه بار زیر اوار غرورش تموم وجودت له شده

چقدر سخته

 تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی

 اما وقتی دیدیش هیچی به جز سلام نتونی بهش بگی 

چقدر سخته

 وقتی پشتت بهش هست

دونه های اشک گونه هات رو خیس کنه

 اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوستش داری

چقدر سخته

 گل آرزوهات رو تو باغ دیگری ببینی

 و هزار بار تو خودت بشکنی

 و اونوقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک

عید قربان

عید نزدیک شدن دلهایی

است که به قرب الهی رسیده اند